13 Şubat 2014 Perşembe

Hayatın Mucizeleri Stefan Zweig

Stefan Zweig, herhangi bir kitabını okumadığım halde sevdiğim yazarlar arasındaydı.
Boşuna değilmiş sevgim. Kitap çok güzeldi. Çok etkileyici, düşündürücü, duygulu hikayeler. 1. Dünya Savaşı yıllarında Avrupadan insan hikayeleri. aşk, vatan, devlet, savaş, savaş karşıtlığı, özgürlük, birey olmak, insan doğası, ötekileştirme, dinler  v.s üzerine insanı derin düşüncelere yönelten dokunaklı öyküler..   

Altı çizilenler :
halkların ve dinlerin birbirine yabancılığı, kanlarını birbirlerine daima yabancı ve düşman olarak görme,birbirinden şüphe duyma yönünde verilen eğitim; bu şüphe ve olumsuzluk ancak sevgiyle aşılabilirdi. /sf:39

Böyle bir insandan kendisine ve kendi ruhuna uzanan bir yol yoktu. Yan yana olma vardı ama fark etme yoktu, boşluk vardı ve kavrayış yoktu. /sf:63

Benim kabul ettiğim tek bir görev var; o da insan olmak ve çalışmak. İnsanlıktan öte bir vatanım, insanları öldürmek gibi bir hırsım yok. /sf:151

Birey daima fikirden güçlüdür; yeter ki kendisi olarak kalsın, kendi iradesiyle. Tek bilmesi gereken, insan olduğu ve öyle kalmak istediğidir; o zaman çevresindeki laflar, bugünlerde insanları uyuşturmak için söylenen o laflar, vatan, görev, kahramanlık, bütün bunlar yalnızca leş gibi kan kokan, sıcak, canlı insan kanı kokan kelimelerdir./sf:153

Bir kağıt parçasının hiçbir şeyimi almasına izin vermiyorum, sonu insan öldürmekle biten hiçbir kanunu tanımıyorum. Bir devlet dairesinin belimi bükmesine izin vermeyeceğim. Şu anda siz erkekler, hepiniz ideolojiler tarafından mahvedildiniz, politika ve ahlak düşünüyorsunuz, biz kadınlarsa hala doğrudan doğruya hissediyoruz. Vatanın anlamını ben de biliyorum ama bugün ne olduğunu da biliyorum: adam öldürme ve kölelik. İnsan, halkının bir parçasıdır ama halkı çıldırdı diye onun da çıldırması gerekmez./sf:168

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

YORUMUNUZ SEVİNDİRİR...